sizin hiç evladınız yok mu?..

ilk kalp atışı,
ilk ağlama,
ilk kucaklama,
canından olan bir can ile tamamlanan hayat..
gözünden sakınarak,
umutlarla,
en güzel hayallerle geleceğe taşıdığın,
ve bir gün kahpece yitirdiğin..
ne kaleme dökülenler ne sarfedilen sözler..
hiçbirşey tanımlayamayacak edilen acı yeminini..

kanına dokunuyor insanın düşündükçe..
soruyorum;

SİZİN HİÇ EVLADINIZ YOK MU?..

ışıklarla uyu Ali İsmail Korkmaz..